Annie Leibovitz

Anna-Lou "Annie" Leibovitz, (ur. 2 października 1949 w Waterbury, Connecticut, Stany Zjednoczone), słynna amerykańska fotografka portretowa, wielokrotnie nagradzana najbardziej prestiżowymi nagrodami dla fotografów, między innymi przez American Society of Magazine na miarę Fotografa Roku, otrzymała nagrody International Center of Photography a także Nagrodę Grammy, Kelly i ClioW szkole średniej zainteresowała się sztuką, po czym zdała egzaminy do Instytutu Sztuki w San Francisco (San Francisco Art Institute). Zajęła się fotografią po wizycie i sfotografowaniu swojej rodziny na Filipinach. Przez kilka następnych lat zajmowała się różnymi zawodami. W 1969 roku, przez kilka miesięcy była w Kibucu, gdzie brała udział w pracach archeologicznych w świątyni Króla SalomonaKiedy w 1970 roku, Leibovitz powróciła do Stanów Zjednoczonych, złożyła podanie o pracę w nowym czasopiśmie rockowym - Rolling Stone. Wydawca pisma Jann Wenner, na którym młoda fotografka zrobiła wielkie wrażenie swoim portfolio, zaproponował jej stanowisko głównej fotografki. W 1973 awansowała na stanowisko dyrektora fotograficznego i sprawowała tą funkcję do 1983 roku. Od roku 1983, pracowała dla Vanity Fair jako niezależny fotograf. W tym samym roku odbyła się jej pierwsza wystawa zdjęć, jak również wydała swoją pierwszą książkę. W latach 80. jej zdjęcia zaczęły się pojawiać w wielu znanych amerykańskich gazetach jak między innymi Time, Newsweek, New York Times, Life oraz europejskich: Paris Match, London Independent Magazine, Stern.
Wśród fotografowanych przez Leibovitz osób znalazły się między innymi takie gwiazdy jak John Lennon i Yoko Ono, Demi Moore (kiedy była ciężarna), Michael Jackson, William S. Burroughs, Andy Warhol, Whoopi Goldberg, Meryl Streep. Najsłynniejsze stały się zdjęcia z sesji Lennona i Yoko Ono, w dniu śmierci artysty. Robiła też zdjęcia dokumentalne, np. z Sarajewa. Przygotowywała kalendarz Pirelli na rok 2000.
W 1986 roku była oficjalną fotografką Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej, a w 1996 - Igrzysk Olimpijskich w Atlancie.
Jest lesbijką[1]. W latach osiemdziesiątych poznała swoją życiową partnerkę, pisarkę Susan Sontag, z która była związana, aż do jej śmierci w 2004 roku. W 1999 roku wydała wraz z nią książkę Women. Ma trójkę dzieci.

Pisze dzis o niej poniewaz zauwazylam w metrze plakat informujacy o jej wystawie w London's National Portrait Gallery - Annie Leibovitz: A PHOTOGRAPHER'S LIFE , 1990 - 2005 .
Na wystawie obok 'profesjonalnych'sesji bedzie mozna odnalesc zdiecia jej rodziny i przyjaciol w bardzo osobostej wrezc intymnej odslonie .Hmm mozemy sie przejsc;)!

Sama Leibovitz mowi-
'I don't have two lifes, this is one life and the personal picture and the assignment work are all part ot it.'

a to kilka stron :

http://big3asy24.multiply.com/photos/album/2/Anna_Leibovitz_Disney_Pictures

http://fototapeta.art.pl/fti-alp.html

Rafal Wojaczek

Rafal Wojaczek (1945-1971) poeta zaliczany do grona POETOW WYKLETYCH.Duza czesc swojego zycia spedzil we Wroclawiu.W 1969 ukazal sie jego pierwszy debiutancki tan SEZON (doskonale przyjety przez krytkow).W czasie pobytu we Wroclawiu pograzal sie w alkoholizmie i depresji,leczyl sie przez pweien czas w szpitalu psychiatrycznym co opisal w krotkij prozie SENATORIUM. W 1970 ukazal sie jego drugi zbior wierszy INNA BAJKA.
W 1971 po kilku probach samobojczych zmarl po przedawkowaniu lekow.
Główne tematy jego poezji to śmierć, miłość, fascynacja kobiecością i cielesnością (zazwyczaj ujętą w estetyce turpistycznej). Erotyzm i seksualność łączą się częstokroć ze śmiercią. Podmiot liryczny jego wierszy mówi najczęściej o bólu, ma poczucie odrębności, buntuje się przeciwko obłudzie świata i społeczeństwa, z drugiej strony uparcie penetruje mroczne zakątki ludzkiej duszy, bada swoje lęki, niepokoje, obsesje. Język jego poezji jest zazwyczaj bardzo naturalistyczny i brutalny, wypełniony somatyzmami i wulgaryzmami. Z drugiej strony pod dosadną warstwą językową często przemycał Wojaczek głęboki liryzm i pragnienie czułości.(wikipedia).
A teraz wiersz od ktorego wszytsko sie zaczelo ,zaskakujace jest to w jaki piekny sposob ukzauje uczucia , pragnienia kobiety...

Prośba
Zrób coś, abym rozebrać się mogła jeszcze bardziej
Ostatni listek wstydu już dawno odrzuciłam
I najcieńsze wspomnienie sukienki także zmyłam
I choć kogoś nagiego bardziej ode mnie nagiej
Na pewno mieć nie mogłeś, zrób coś, bym uwierzyła

Zrób coś, abym otworzyć się mogła jeszcze bardziej
Już w ostatni por skóry tak dawno mi wniknąłeś
Ze nie wierzę, iż kiedyś jeszcze nie być tam mogłeś
I choć nie wierzę by mógł być ktoś bardziej otwarty
Dla ciebie niż ja jestem, zrób coś, otwórz mnie, rozbierz.


- Rafał Wojaczek -

Kilka slow wiecej o R.Wojaczku i wybrane wiersze :

http://kadinsky.webpark.pl/wiersze.html

Alina Orlova.

popatrz jaka cudowna pani: Alina Orlova - litewska piosenkarka. (ur. 28. czerwca, 1988) śpiewa po litewsku, angielsku oraz rosyjsku. urodzila sie w Visaginas, małym miasteczku robotniczym na Litwie. jej tata jest Polakiem!
pomimo, że pięc na siedem szkół w mieście było rosyjskimi, to rodzice posłali ją i jej brata do liteswkiej szkoły. tym sposobem nauczyła się mówić biegle w dwóch językach. w szkole brała lekcje gry na pianine oraz chodziła na zajęcia ze sztuki.
jej debiutancki album został wydany w styczniu 2008. nazywa się "Laukinis Šuo Dingo" ( "The Wild Dog Dingo"). nazwany pod wpływem rosyjskiej książki dla dzieci.
ta piękna pani śpiewa głównie po litewsku. słyszałaś kiedykolwiek litewskie piosenki, Kędziorku? to naprawdę pięknie brzmi. i wcale nie tak twardorosyjsko.
ale do rzeczy. masz tu jedną piękną piosenkę:




dużodużo więcej na jej majspejsie:
myspace.com/alinaorlova

tu cała płyta do ściągnięcia:
bolachasgratis.baywords.com/?p=375